امام علی(ع):
ثلاث لا یستحیی منهن: خدمه الرجل ضیفه و قیامه عن مجلسه لأبیه و معلمه و طلب الحق و إن قل:
از سه کار حیا نباید کرد: خدمت به میهمان، از جا برخاستن در برابر پدر و آموزگار خویش و طلب حق گرچه اندک باشد.

رسول اکرم(ص):
أما الحیاء فیتشعب منه اللین، و الرأفه، و المراقبه لله فی السر و العلانیه، و السلامه، و اجتناب الشر، و البشاشه، و السماحه، و الظفر، و حسن الثناء علی المرء فی الناس، فهذا ما أصاب العاقل باحیاء ، فطوبی لمن قبل نصیحه الله و خاف فضیحته؛
اما شاخه های حیا عبارتند از: نرمش، مهربانی، در نظر داشتن خدا در آشکار و نهان، سلامت، دوری از بدی، خوشرویی، گذشت، بخشندگی، پیروزی و خوشنامی در میان مردم، اینها فوایدی است که خردمند از حیا می برد. خوشا بحال کسی که نصیحت خدا ر ابپذیرد و از رسوایی خودش بترسد.