جبرئیل علیه السلام گفت : خداوند سیبی از بهشت برای شما هدیه داده است . پس من آن را گرفتم ؛ بوسیدم ؛ بر دیده نهادم و به سینه چسباندم . سپس جبرئیل علیه السلام گفت : ای محمد ، آن را بخور . گفتم : حبیبم جبرئیل ، مگر هدیه ای پروردگار هم خورده می شود ؟

گفت : آری تو مامور به خوردن آن هستی ، پس آن را شکافتم . نوری درخشنده از آن بیرون جهید و من از آن نور بی تاب شدم .

جبرئیل گفت : بخور ، که آن نور منصوره ، فاطمه علیها السلام است . گفت : دختری که از صلب تو خواهد بود و نامش در آسمان منصوره است و در زمین فاطمه .

گفتم : ای جبرئیل ، چرا در آسمان منصوره و در زمین فاطمه نامیده شده است ؟

گفت : برای این در زمین فاطمه نام گرفته که شیعیانش بدور از آتش جهنم هستند و دشمنانش بدور از محبتش و ( درباره نام منصوره فاطمه علیها السلام  این سخن خداوند در کتابش است « و آن روز (قیامت ) مومنان به نصرت خداوند شاد می شوند » یعنی به نصرت فاطمه علیها السلام .

سالنامه آوای ریحانه ، محمود رضا جمشیدی ،