حجت الاسلام والمسلمین فرحزاد
سوال - بهترین انسان ها چه کسانی هستند؟
پس تمام منافعی که در بندگی مثل نماز و روزه است، هم به خود انسان برمی گردد و هم به انسان منافع (ثواب و بهشت)می دهند. در بندگی دنیایی همه چیز را از انسان می گیرند و چیزی به او نمی دهند ولی بندگی برای خدا این طور نیست. دادن خدا دادن است و گرفتنش هم دادن است. یعنی وقتی خدا چیزی را از شما می گیرد می خواهد به شما چیزی بدهد. در نماز، خداوند برای شما دعوت نامه می فرستد که بیا با من صحبت کن تا تو را رشد بدهم.
اوج عبودیت و بندگی در وجود پیامبر تجلی پیدا کرده است. پیامبر(ص) آنقدر درعبودیت محو بودند که وقتی دست شان را در فضا بالا می بردند مواظب بودند که فضا آزرده نشود. یعنی سرسوزنی با خدا زاویه نداشتند. در تشهد نماز، بعد از شهادت به خدا، شهادت به پیامبری حضرت محمد می دهیم. پیامبر عبد خدا شده و خدا نام او را در کنار خودش گذاشته است. رمز برجستگی پیامبر ما که به معراج رفته، در عبد خدا شدن است.

عبودیت مراتبی دارد. حداعلی مراتب یعنی راضی بودن به رضای خدا، تسلیم و خالی بودن قلب از غیرخدا است. این حداعلی در پیامبراسلام تجلی پیدا کرده بود. در جلد پانزدهم بحارالانوار روایتی از امیرالمومنین داریم: اول خدا بود و هیچ مخلوقی نبود. اول مخلوقی که خدا خلق نمود، روح و نور حبیبش، پیامبر(ص) بود. حدود هزار سال(البته این هزار سال حدسی است. مثل اینکه خدا آسمان و زمین را در شش روز خلق کرد) خدا بود و نور پیامبر، خدا به این نور نظر می کرد و نور پیامبر تسبیح و حمد خدا را می کرد. (تمام حمدهایی که می کنیم ما را بالا می برد. کسانی که می خواهند نعمت هایشان زیاد بشود، حمد خدا را بکنند)بعد از هزار سال خداوند به پیامبر خطاب فرمود: ای حبیب و ای عبد من، تو هم مرید من هستی و هم مراد من. امیرالمومنین می فرماید: ای بنده ی من برای من این عزت بس است که من بنده ی تو باشم و این افتخار برای من بس است که مراد من باشی. پس عزت در بندگی است. پیامبر(ص) مرید خدا بود ولی آیا خدا مرید کسی می شود؟ بله. خدا مرید محمد بود و محمد مراد خدا بود.

امیرالمومنین (ع) می فرماید: اول محمد(ص)، وسط محمد(ص) ، آخر محمد(ص)  و همه چیز محمد(ص) . سرچشمه ی نور انبیاء، فرشته و همه ی انسان ها حضرت محمد(ص) است. تمام هستی سر سفره ی پیامبر هستند. مرحوم بهاءالدینی می فرمودند: همه سرسفره ی پیامبر هستند. و ائمه و معصومین هم جزو پیامبر هستند. پیامبر فرمود: حسین از من است و من از حسین هستم. ائمه تجلی محمد هستند. داریم که خدا از نور محمد، دوازده نور دیگر را خلق کرد. خدا فرمود: اگر تو نبودی من دیگران را خلق نمی کردم. ای عبد من هر کس تو را دوست بدارد من او را دوست دارم و هر کس با تو دشمن باشد من با او دشمن هستم. امیرالمومنین که بعد از پیامبر، تمام کمالات در وجود اوست می فرماید که تو بنده ی خدا هستی و من هم عبد تو هستم. که این سلسله وار به خداوند متعال وصل می شود.
عده ای از اهل کتاب نزد امیرالمومنین آمدند و سوال های مهمی از حضرت کردند. عظمت حضرت علی(ع) در دل آنها تجلی پیدا کرد.آنها گفتند: آیا شما همان روح الله هستی که موسی وعیسی معرفی کرده اند؟ یعنی ایشان را با پیامبر اشتباه گرفتند. حضرت امیر فرمود: خیر، من بنده ای از بنده های محمد هستم.
پس راه رسیدن به همه ی کمالات عبودیت است و یکی از تجلیات خارجی این عبودیت در نماز است. ما در نماز اول می گوییم: عبده و رسول. پس عبد بودن از رسالت بالاتر است. کسی که می خواهد عبد بشود، نباید فرمان خودش را ببرد و باید فرمان خدا را ببرد. یک مصداق عبد خدا شدن رکوع و سجود است.

http://payam.tv3.ir/matn.asp?m_id=3614&scode=8&date=19/12/1392&titr=بهترین انسان ها چه کسانی هستند